Samowolne działania Unii Europejskiej
Słoweński polityk Janez Janša w szeroko komentowanym wpisie na platformie „X” wymienił dziesięć zjawisk i zdarzeń wewnątrz Unii Europejskiej, które – jego zdaniem – w momencie przystępowania Słowenii do UE były dla większości osób nie do pomyślenia. Stwierdził przy tym, że z wymienionych przez niego wydarzeń dotyczących instytucji państwowych, mediów, organizacji wyborów, migracji i polityki energetycznej nie wyciągnięto wewnątrz Unii żadnych poważniejszych konsekwencji ani też wniosków.

„Kiedy zdecydowaliśmy się na przystąpienie do UE, nikt nie mógł sobie wyobrazić, że takie rzeczy będą mogły dziać się w którymkolwiek z państw członkowskich – czy w całej Unii – bez żadnych konsekwencji” – pisze Janša, po czym przedstawia dziesięć przykładów („10 punktów przeciwko Brukseli”), które pokrótce omówię.
Na pierwszym miejscu Janša wymienia unieważnienie wyborów prezydenckich w Rumunii i aresztowanie zwycięzcy.
Jako punkt drugi wskazuje na blokadę programu informacyjnego nadawcy publicznego na Węgrzech.
Na trzecim miejscu znajduje się Polska, gdzie do Trybunału Konstytucyjnego wysłano policję.
Czwarty punkt dotyczy samej Słowenii: trzy tygodnie przed wyborami lider partii prowadzącej w sondażach trafił do więzienia.
Jako piąty przykład Janša ponownie przywołuje Polskę – tamtejszy nadawca publiczny został zajęty przez policję, a jego kierownictwo usunięto ze stanowisk.
Szósty punkt dotyczy Słowenii, gdzie bezprawnie skróconono kadencję kierownictwa nadawcy publicznego, a następnie przeprowadzono czystkę kadrową.
Na siódmym miejscu Janša wymienia Węgry, gdzie członków poprzedniego rządu osadzono w więzieniu, pozbawiając ich możliwości obrony.
Ósmy punkt dotyczy Hiszpanii: przyznano tam w trybie przyspieszonym niemal milion obywatelstw nielegalnym migrantom.
Jako dziewiąty przykład Janša wskazuje Niemcy. Kraj ten zamknął nową elektrownię jądrową, budując jednocześnie (dziś nieczynny) gazociąg prowadzący do Rosji.
Dziesiąty punkt dotyczy polityki energetycznej i klimatycznej Unii Europejskiej. Janša krytykuje fakt, że energia węglowa jest objęta podatkami, podczas gdy jednocześnie zamyka się elektrownie jądrowe, a zakłady przemysłowe – pod pretekstem ratowania planety – przenosi się do krajów o niższych standardach ochrony środowiska.
Krytyka Janšy nie jest zatem wymierzona w jedną konkretną decyzję Unii, lecz w szereg zjawisk zachodzących w różnych państwach członkowskich. Jego główny zarzut sprowadza się do tego, że działania, które dawniej uznano by za niemal całkowicie sprzeczne z demokratycznymi i politycznymi zasadami Unii Europejskiej, obecnie mogą mieć w niej miejsce, nie pociągając za sobą żadnych konsekwencji. Jego wniosek jest zatem jednoznaczny: „Unia Europejska musi ratować siebie przed samą sobą”.
Słoweński polityk nie przedstawił wszystkich deliktów i przestępstw dokonanych lub sponsorowanych przez Komisję Europejską i jej przewodniczącą Ursulę von der Leyen. Dopiszemy kilka punktów, a i tak lista będzie niepełna. Moje typy to:
1. Próba wykluczenia Marine Le Pen z wiosennych wyborów prezydenckich we Francji. Nie była to próba udana, co świadczyłoby o tym, że możliwości Ursuli są ograniczone.
2. Majstrowanie przy wyniku wyborów w Mołdawii, kraju nienależącym do Unii.
3. Nachalna ingerencja Brukseli w politykę wewnętrzną państw UE, m.in. w politykę Polski i Węgier, gdzie suwerenistyczne dążenia rządów PiS-u i partii Fidesz zwalczane były za pomocą kar finansowych i wstrzymywaniem należnych dotacji.
4. Fatalna polityka gospodarcza Unii wobec Rosji i Białorusi, której wynikiem nie jest zamierzony upadek tych państw, lecz deindustrializacja i stopniowa marginalizacja Europy. Polityka wykluczenia społeczeństw tych państw (ludzi nauki, kultury, sportu) przynosi nie tylko straty ekonomiczne; przynosi hańbę i wstyd.
5. Równie fatalna jest polityka wobec reżimu na Ukrainie. Państwa UE wydały setki miliardów euro, a następstwem tego jest śmierć młodych ludzi, zubożenie i wyludnienie państwa nad Dnieprem. Unijne jastrzębie, które tak ochoczo wysyłały i wysyłają broń dla Kijowa mają krew na rękach, z czego zapewne nie zdają sobie sprawy.
6. Ingerencja Brukseli w wybory prezydenckie w Polsce. 1 czerwca 2025 r. o godzinie 21:00 ogłoszono, że wybory wygrał Rafał Trzaskowski. Dokładnie po dwóch godzinach sprostowano tę informację. Wróble na dachu ćwierkały, że potrzebna tu była interwencja Donalda Trumpa.
Czy wszystko wymieniłem? – Na pewno nie. I na pewno nie będzie to koniec totalitarnych zapędów Ursuli i komisarzy UE. Jednakże ilość i skala występków tego samozwańczego kolektywu przekroczyła już granicę cierpliwości narodów, które pewnie upomną się w najbliższym czasie o swoje prawa.
Autorstwo: Zygmunt Białas
Na podstawie: UncutNews.ch
Źródło: WolneMedia.net

Komentarze
Prześlij komentarz