Sikorski grozi Putinowi

Minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski ostrzegł, że w przypadku, gdyby samolot z prezydentem Władimir Putin chciał przelecieć przez polską przestrzeń powietrzną w drodze na spotkanie z Donald Trump na Węgrzech, Polska nie może zagwarantować, że niezależny sąd nie nakaże jego zatrzymania. Sikorski tłumaczył to tym, że Polska jako stronnik Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) ma obowiązek respektować nakazy aresztowania wydane przez ten trybunał — a wobec Putina istnie taki nakaz za zbrodnie wojenne w Ukrainie.

Wypowiedź wywołała natychmiastową reakcję Kremla. Minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow określił ją jako „histeryczną” i oskarżył Polskę o gotowość do prowokacji. Rosyjska strona podkreśla, że nie uznaje jurysdykcji MTK i uznaje takie zapowiedzi za część „rusofobicznej kampanii”.

Choć Polska oficjalnie powołuje się na prawo międzynarodowe, w przestrzeni publicznej pojawiają się zarzuty o dwubiegunowe standardy.

W dniu 30 września 2025 r. Polska zatrzymała obywatela Ukrainy — Volodymyr Z. — na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wystawionego przez Niemcy w związku z wybuchami na rurociągach Nord Stream w 2022 r. 17 października 2025 r. sąd w Warszawie zdecydował o odmowie ekstradycji do Niemiec i nakazał zwolnienie podejrzanego. Premier Donald Tusk oświadczył nawet, że ekstradycja, czyli przestrzeganie umów międzynarodowych, „nie leży w interesie Polski”. Krytycy wskazują, że mimo formalnego obowiązku współpracy sądowej Polska nie zdecydowała się na ekstradycję — co według nich może być interpretowane jako wybiórcze stosowanie prawa.

W listopadzie 2024 MTK wydał nakaz aresztowania Netanjahu w związku z działaniami Izraela w Strefie Gazy. 9 stycznia 2025 r. rząd Polski przyjął uchwałę gwarantującą „bezpieczny udział” przedstawicieli Izraela (w tym Netanjahu) w ceremonii 80. rocznicy wyzwolenia obozu Auschwitz‑Birkenau, mimo potencjalnego obowiązku zatrzymania wynikającego z nakazu MTK. Fakt ten może być postrzegany jako wyłom w zasadzie równego traktowania nakazów MTK — co podnosi zarzut o hipokryzję.

Polska oficjalnie podkreśla konieczność respektowania międzynarodowego prawa karnego — przykładem jest stanowisko wobec Putina i deklaracja Sikorskiego. Jednocześnie jednak w dwóch głośnych przypadkach — odmowa ekstradycji Ukraińca oraz gwarancje dla izraelskiego przywódcy — Polska wykazuje podejście, które krytycy określają jako wybiórcze stosowanie zobowiązań międzynarodowych. To powoduje, że pytania o spójność polityki zagranicznej i praworządności powracają coraz częściej — zwłaszcza w kontekście rosnącego napięcia pomiędzy prawem a polityką.

Autorstwo: Aurelia
Źródło: WolneMedia.net